Transrectale ultrasonografie (TRUS) is een manier om met behulp van geluidsgolven een beeld van de prostaatklier te maken. Bij conventionele echografie worden met een tegen de huid geplaatste sonde pijnloze, ultrahoge geluidsgolven het lichaam ingestuurd. Wanneer de golven de inwendige organen raken, produceren zij echopatronen die door een computer worden omgezet in beelden (sonogrammen) op een videoscherm.
Ultrasoundtests zijn veel geavanceerder dan zij vroeger waren. Bij TRUS bijvoorbeeld plaatst de arts een sonde, de zogenaamde ultrasone transducer, in het rectum. Pijnloze geluidsgolven scannen de prostaatklier in twee vlakken. De resulterende beelden (zie figuur 1 hieronder) dienen vaak als leidraad voor een biopsie van de prostaat en helpen verdachte gebieden aan te wijzen.
Dokters kunnen TRUS aanbevelen wanneer zij prostaatkanker vermoeden op basis van een abnormale DRE of een verhoogd PSA. TRUS is echter duur, en het detecteert zelden prostaatkanker die een DRE of PSA niet kunnen vinden. Daarom wordt TRUS, hoewel het vaak wordt gebruikt om een biopsie te leiden, niet aanbevolen voor routinescreening.
Figuur 1: Transrectale ultrasonografie
Bij deze procedure ligt de patiënt op zijn zij en wordt een kleine sonde (de ultrageluidtransducer) in het rectum geplaatst. Er worden geluidsgolven op de prostaat gericht en de teruggekaatste golven worden door een computer omgezet in beelden op een videoscherm. In de bovenstaande sonografie is het onregelmatige donkere gebied in de prostaat een kankergezwel.
Oorspronkelijk gepubliceerd in maart 2009; laatst herzien op 22 maart 2011.
![](https://www.health.harvard.edu/blog/content/plugins/wp-print/images/print.gif)